Voor de meest recente samenvattingen en studiehulp zoek je hier op titel of auteur en kan je gebruik maken van het menu
JoHo: menu studiehulp & samenvattingen

 

Samenvatting van het boek Introducing criminology

Voorbeeld Hoofdstuk (Je toegangsniveau is niet voldoende voor het gebruiken van de volledige samenvatting)
Voorbeeld Hoofdstuk (Je toegangsniveau is niet voldoende voor het gebruiken van de volledige samenvatting): 

Hoofdstuk 1: criminaliteit, de crimineel en criminologie

Het beginpunt van dit boek omvat de begrippen criminaliteit en de crimineel. Er zijn veel discussies over de precieze betekenissen van deze begrippen. De aangedragen argumenten zijn belangrijk omdat zij de kernzaken van de criminologie, haar bereik, en de plaats in de maatschappij ter discussie stellen.

 

Wat is criminaliteit? Wie is crimineel?

De wettelijke positie

Een alledaagse uitleg van criminaliteit en crimineel is vrij simpel: criminaliteit is het gedrag dat is verboden door de strafwet, de crimineel is de persoon die dit gedrag uitvoert. De uitleg van deze begrippen door Michael en Adler (1933:2) wordt vaak geciteerd: ‘the most precise and least ambiguous definition of crime is that which defines it as behaviour which is prohibited by the criminal code’. Met betrekking tot het begrip crimineel concludeerde ze:’ the most certain way... to distinguish criminals from non-criminals is in terms of those who have been convicted of crime and those who have not...’. Dit is echter discutabel.

 

De schending van gedragsnormen

Thorsten Sellin (1938) wees op het feit dat strafrecht vaak is gebaseerd op de waarden van de meest machtige groep in de samenleving, zelfs in een democratie, in plaats van de waarden van de bevolking. Wat men beschouwt als criminaliteit varieert per tijd en maatschappij. Omdat alle sociale groepen in een maatschappij regels hebben, zouden gedragsnormen een betere basis vormen voor onderzoek.

Sellin vindt dat we de oorsprong en schendingen van gedragsnormen moeten bestuderen. Deze visie werd gesteund door de wetenschappers die kwamen met het begrip deviant gedrag en die dit begrip tot onderwerp van hun onderzoeken maakten in plaats van criminaliteit. Het moeilijkste gedeelte van de ideeën van Sellin is het idee dat gedragsnormen op de een of andere manier geïdentificeerd en geclassificeerd kunnen worden in universele categorieën. Hij vond het verstandig om het begrip criminaliteit alleen te gebruiken voor de handelingen die als strafbaar worden gezien door de strafwetten.

 

Het concept criminaliteit uitbreiden

Edwin Sutherland was bezorgd over de beperkte focus van de criminaliteit. Hij was geïnteresseerd in de daden die werden gepleegd door zakenmensen en professionals (white- collar crime). Deze criminaliteit lieten criminologen links liggen.

In zijn onderzoek naar witteboordencriminaliteit breidde hij definitie van criminaliteit uit, volgens hem houdt criminaliteit twee dingen in: ‘legal description of an act as socially injurious and legal provision of a penalty for the act’ (Sutherland 1945:132). Deze definitie neemt nog steeds de wet als maatstaf, maar focust ook op andere wetten in plaats van alleen de strafwetten. Volgens deze definitie is witteboordencriminaliteit dus criminaliteit, maar zij werd niet zo behandeld. Hij zag drie redenen voor de mildheid ten opzichte van deze criminaliteit: de hogere status van de daders, de afwezigheid van een punitieve reactie en de relatief onderontwikkelde publieke vijandigheid tegenover deze daders.

 

De wettelijke positie herzien

Paul Tappan (1947) vond het logisch dat socialisten onderzoek deden naar gedragsnormen en de schending daarvan. Hij zegt echter dat het strafrecht belangrijke en precieze gedragsnormen inhoudt. Hij was van mening dat veroordeelde criminelen niet per se representatief zijn voor alle daders, omdat het proces van ontdekking, vastzetten en veroordeling een selectief proces is. Toch vond hij dat het onderzoek zich zou moeten focussen op veroordeelde daders. Het zou verkeerd zijn om iemand als crimineel te identificeren terwijl ze niet veroordeeld zijn voor crimineel gedrag. Met betrekking tot het begrip crimineel stelde Tappan een heel belangrijke zaak ter discussie: als het mogelijk is dat berechte daders niet representatief zijn voor de personen die de strafwet hebben geschonden, representeert dit een serieus probleem voor de personen die generalisaties proberen te maken over criminelen.

 

Criminaliteit als de schending van mensenrechten

Herman en Julia Schwendinger (1970) waren betrokken bij een poging om basis mensenrechten te identificeren, in plaats van het gebruiken van wettelijke regels om criminaliteit te definiëren. Mensen, sociale relaties en sociale systemen die deze rechten negeren of afwijzen zijn crimineel. De definitie van criminaliteit in deze zin is politiek.

Vanuit het perspectief van de mensenrechten kan de staat worden gezien als dader van criminaliteit in plaats van de autoriteit die criminaliteit definieert. De rol van de criminoloog in dit proces is het beschermen van de mensenrechten.

 

Criminaliteit als sociale constructie

De betekenis van criminaliteit die is gedefinieerd door strafrecht varieert door de tijd heen en per plaats. Criminaliteit wordt gedefinieerd in bepaalde historische omstandigheden als resultaat van de handelingen van machtsvertegenwoordigers. In dit opzicht is het strafrecht een sociale constructie in plaats van een aantal regels. Volgens deze denkwijze kan criminaliteit worden gezien als ‘a collection of negative ideological categories with specific historical applications.. categories of denunciation of abuse lodged within very complex, historically loaded practical conflicts and moral debates... these negative categories of moral ideology are social censures (Sumner 1990: 26, 28).

 

Wat is criminologie?

De basisdefinitie van criminologie is: de studie naar criminaliteit en de crimineel. Criminologen zijn het echter niet eens met elkaar over de definities van deze twee termen. Het is mogelijk om andere aspecten van het onderwerp criminologie in brede zin te onderscheiden:

  • De poging om de omvang, natuur en verspreiding van verschillende vormen van criminaliteit en criminelen te beschrijven;

  • De analyse van oorzaken van criminaliteit, inclusief de poging theorieën te ontwikkelen die helpen criminaliteit uit te leggen en begrijpen;

  • De studie naar het formuleren van strafwetten;

  • De studie naar verschillende manieren van rechtshandhaving en strafrecht;

  • De analyse van verschillende manieren beleid en de praktijk omtrent straffen;

  • De studies naar het onder controle krijgen, verminderen en voorkomen van criminaliteit;

  • Onderzoek naar de slachtoffers van criminaliteit;

  • Houdingen ten opzichte van en reacties op criminaliteit.

Deze lijst is niet uitputtend, maar geeft een indicatie van de criminologische onderzoeken.

 

Een multidisciplinaire discipline?

Criminologie wordt vaak beschreven als een multidisciplinaire onderneming omdat er wordt gewerkt met verschillende disciplines: sociologie, psychologie, psychiatrie, rechten etc. Hieruit volgen twee punten. De eerste is dat deze vermenging erg interessant is, maar ook voor moeilijkheden zorgt. Disciplines gaan allemaal uit van hun eigen uitgangspunten en hebben hun eigen perspectieven. Het tweede punt is de claim van de criminologie om een eigen discipline te zijn. Er zijn criminologen die het hier niet mee eens zijn.

 

Criminologie door de eeuwen heen?

Garland (1997) suggereert dat criminologie het gevolg is van convergentie tussen twee projecten: die van de overheid en die van de Lombrosian. De eerste ziet op een serie van empirische onderzoeken die zijn begonnen in de 18e eeuw en hebben gezocht naar het verhogen van de efficiëntie in de registratie van justitie. Hierdoor kon er worden gezocht naar patronen in criminaliteit en kon de praktijk van de politie en gevangenissen in de gaten worden gehouden. Het project van Lombroso had een ander doel: zijn project was gebaseerd op de vooraanname dat de crimineel een apart soort mens is en kan worden gedifferentieerd van de niet-criminelen.

Beide projecten hebben sinds het begin veranderingen doorgemaakt, ze vormen echter tot de dag van vandaag de structuur van de discipline criminologie.

 

De Klassieke School

De klassieke school is afkomstig uit de Verlichting, de periode die is begonnen in de 18e eeuw. De filosofen uit deze denkrichting waren van mening dat de problemen die mensen hebben moesten worden opgelost door reden in plaats van traditie, religie of bijgeloof toe te passen. Deze opkomst is gerelateerd aan de sociale context: de middenklasse zocht manieren om zichzelf los te maken van de schakels met de monarchie, aristocratie en de kerk. De filosofen hadden als ideaal een rechtssysteem waarin het recht en de straf voorspelbaar, humaan en effectief zijn. Straffen moesten niet voor onnodig lijden zorgen en proportioneel zijn ten opzichte van de gepleegde daad.

Een aantal schrijvers hebben geprobeerd om verschillende ideeën en aannames te creëren. Dat verhaal gaat ongeveer als volgt:

 

Menselijke natuur

Mensen zijn zelfzuchtige en rationele schepsels die in staat zijn om eigen keuzes te maken en zich naar die keuzes te gedragen. Ze hebben een vrije wil.

 

Het concept maatschappij of sociale orde

Als mensen worden aangewezen op hun eigen zelfzuchtigheid, zullen er conflicten ontstaan en zal er uiteindelijk een oorlog van iedereen tegen iedereen ontstaan. Omdat mensen rationeel zijn, zullen ze de voordelen zien in het opgeven van een gedeelte van hun vrijheid door het accepteren van wetten, in ruil voor bescherming van leven en eigendom van een soevereine staat. Dit noemt men een sociaal contract en dit is de basis van sociale orde. Een schending van de wet is een schending van het contract en rechtvaardigt het recht om te straffen.

 

Oorzaken voor criminaliteit

Omdat mensen rationele wezens zijn, zou het zo zijn dat het plezier of de winst die men zou kunnen behalen boven de pijn van een straf gaat. Ook kan het zo zijn dat mensen irrationale beslissingen nemen.

 

Beleidsimplicaties

Strafrecht zou moeten worden onderworpen aan de rechtsstaat en straffen moeten bekend zijn, vastgesteld en zwaar genoeg om te ontmoedigen. Rechters moeten zo min mogelijk worden gelimiteerd in hun beoordeling.

De ideeën van de Klassieke School hebben veel invloed gehad in het rechtsgebied, strafrecht en de manieren van straffen. Vooral westerse maatschappijen hebben elementen in hun strafrecht geïmporteerd. In de praktijk leverde dit echter problemen op. De aanname dat iedereen gelijk is voor de wet levert problemen op ten opzichte van kinderen en geesteszieken. De Klassieke School in zijn puurste vorm focust op de criminaliteit in plaats van op de dader en lijkt de verschillen tussen individuen, die kunnen zorgen voor de verantwoording ten opzichte van hun daad, te vergeten. Hierdoor hebben verschillende rechtssystemen aanpassingen gemaakt in het ‘Klassieke schema’. Een tweede probleem betreft de natuur van de maatschappij. De Klassieke theorie beargumenteert dat iedereen gelijk is voor de wet, maar hoe kan deze vorm krijgen als de maatschappij vol zit met grote ongelijkheden.

In een ongelijke samenleving is de belofte gelijk voor de wet erg moeilijk om in de praktijk waar te maken.

 

De morele statistici

De focus van deze groep was anders dan die van de Klassieke School. Deze groep is opgekomen in de 19e eeuw en heeft pogingen gedaan om methoden en technieken die zijn ontstaan in de natuurwetenschappen toe te passen op morele/sociale fenomenen. Hun werk werd vergemakkelijkt door de nationale criminaliteitsstatistieken in Frankrijk. Dit was onderdeel van een project waarbij er onderzoek werd gedaan naar ‘gevaarlijke klassen’.

Adolphe Quetelet kwam tot de conclusie dat de oorzaak van criminaliteit kon worden gevonden in aspecten van sociale organisatie. Het zou aan de wetgever zijn om deze aspecten te identificeren en zo veel mogelijk te verwijderen. Men noemt de morele statistici ook wel de vinders van een wetenschappelijke studie naar criminaliteit.

 

De positivistische Italiaanse school

Lombroso’s (1876) vroegere werken waren vooral gebaseerd op de biologie en de evolutietheorie van Charles Darwin. Hij beweerde te hebben ontdekt dat criminelen te herkennen zijn aan fysieke kenmerken. Het uiterlijk van ‘de crimineel’ zou gelijkenissen vertonen met ‘wilden’ en apen. Hij concludeerde dat criminelen ‘throw-backs’ waren naar eerdere stadia van de menselijke evolutie, zij waren atavistisch.

Als criminelen lager in de evolutionaire schaal staan, ontstaat een ‘spook van degeneratie’. Dit kan worden gezien als een bedreiging voor het evolutionaire proces en er zouden maatregelen zoals isolatie, voorkomen van voorplanten etc. tegen moeten worden genomen.

De ideeën van Lombroso waren ongeveer hetzelfde als die van zijn tijdgenoten, die ook onderzoek deden naar de afkomst en fysieke kenmerken. De ideeën van Lombroso werden daarentegen ook heftig bekritiseerd. Ferri en Garofalo waren van mening dat criminaliteit verschillende oorzaken heeft, en dat het belangrijk is om te kijken naar de psychologische en sociale oorzaken naast de biologische kenmerken.

Het werk van deze school moet in een bredere context worden bekeken. Het onderscheidt zichzelf van de Klassieke School door het superieure wetenschappelijke onderzoek. Uitgangspunten van de positivisten:

  • Het idee dat mensen een vrije wil hebben werd gezien als onhoudbaar. Menselijk gedrag werd beïnvloed door verschillende factoren.

  • De ideeën van de klassieke school werden gezien als metafysische speculaties, terwijl positivisme was gebaseerd op de zoektocht naar bewijs waarbij wetenschappelijke onderzoeken werd gebruikt.

  • Straffen voor criminaliteit die zijn gebaseerd op de ideeën van de klassieke school werden gezien als ouderwets en barbaars omdat mensen niet meer verantwoordelijk voor hun daden werden geacht.

Er ontstond een nieuwe internationale beweging die zichzelf criminologie noemde en die zich onderscheidde van de bredere visie van de criminologe antropologie van Lombroso. Garland heeft enkele redenen genoemd die de populariteit en groei aan het einde van de 19e eeuw kan verklaren:

  • De ontwikkeling van verschillende vormen van statistische data;

  • De voordelen, en opkomende prestige van de discipline psychiatrie;

  • De nieuwe kansen voor de wetenschappelijke en humane regulatie van de bevolking door de overheid en administratieve organen;

  • De ontwikkeling van de gevangenis in de 19e eeuw.
     

De Britse context

Volgens Garland (1997) had deze beweging relatief weinig invloed in Brittannië. Kenmerkend voor de situatie daar is het werk van de ontwikkelende discipline psychiatrie en bepaalde gevangenisdokters die onderzoek deden naar de ‘individuele crimineel’.

Er was een algemene weerstand tegen het idee van de crimineel als apart persoon die te onderscheiden is van de ‘normale mens’. Een grote uitzondering hierop is het werk van Goring: The English Convict (1913). Dit onderzoek laat de toepassing van methoden die zijn toegestaan door het nieuwe positivisme zien. Goring concludeert dat er een fysiek, mentaal en moreel normaal mens is die geneigd is criminaliteit te plegen. Een persoon die amper fysieke en mentale capaciteiten heeft. In zijn onderzoek komt ook naar voren dat hij tegen het idee is dat criminaliteit te wijten is aan omgevingsfactoren, zoals Quetelet en vele anderen beargumenteerden.

Veel criminologisch onderzoek dat hierop volgde kan worden gezien als een poging om uit te vinden of criminaliteit het gevolg is van 'nature' (inherente eigenschappen van het individu) of 'nurture' (omgevingsfactoren).

 

Conclusie

Het begrip criminologie is, lijkt het, het idee te zijn van ‘peetvader’ Garafalo (1885). De Italiaanse positivistische school was waarschijnlijk de eerste die de naam criminologie gebruikte. Lombroso heeft invloed gehad op de manier waarop criminologie vorm heeft gekregen aan het einde van de 19e eeuw als een aparte wetenschappelijke discipline.

De historie van de criminologie laat een reeks perspectieven zien. Het begint bij de klassieke school, naar het werk van de morele statistici en vervolgens het werk van Lombroso en zijn collega’s.

Het idee van een specialistische studie naar de crimineel kwam in Europa op aan het einde van de negentiende eeuw. In Brittannië is het onderzoek naar crimineel gedrag ontstaan in de 19e eeuw. Een universitaire discipline is het echter pas geworden in het midden van de 1930s.

Er is een buitengewone groei van de discipline geweest in de laatste drie decennia van de 20ste eeuw. Deze groei heeft plaats gevonden op het hogere school niveau en op sociale en politieke niveaus. Criminologie heeft vorm gekregen door deze zaken en door de relatie met de overheid, politiek en haar instituties.

We hebben gezien dat er meerdere antwoorden mogelijk zijn op de vragen waar het hoofdstuk mee begon (wat is criminaliteit? Wie is crimineel? Wat is criminologie? Wat is de geschiedenis?).

 

Voor toegang tot deze pagina kan je inloggen

 

Inloggen (als je al bij JoHo bent aangesloten met een abonnement)

   Aansluiten   (voor online toegang tot alle webpagina's)

 

Hoe het werkt

 

Lees hieronder meer over aansluiten bij JoHo

    JoHo abonnement (€20,- p/j)

    • Voor wie online volledig gebruik wil maken van alle JoHo's en boeksamenvattingen voor alle fases van een studie, met toegang tot alle online HBO & WO boeksamenvattingen en andere studiehulp
    • Voor wie gebruik wil maken van de gesponsorde boeksamenvattingen (en er met zijn pinpoints 10 gratis kan afhalen in een JoHo support center of bij een JoHo partner)
    • Voor wie gebruik wil maken van de vacatureservice en bijbehorende keuzehulp & advieswijzers
    • Voor wie gebruik wil maken van keuzehulp en advies bij werk in het buitenland, lange reizen, vrijwilligerswerk, stages en studie in het buitenland
    • Voor wie extra kortingen wil op (reis)artikelen en services (online + in de JoHo support centers)
    • Voor wie extra kortingen wil op de geprinte studiehulp (zoals tentamen tests en study notes) in de JoHo support centers

    JoHo abonnement met service-pakket (€20,- + €60,-)

    • Voor wie de boeksamenvattingen voor zijn of haar studie of studiegebied gratis thuisgestuurd wil krijgen
    • Voor wie gebruik wil maken van de basisservices voor zijn of haar vrijwilligersorganisatie of instelling die de JoHo doeleinden steunt
    • Voor wie gebruik wil maken van de emigratie- en expatservices

    JoHo donateur (WorldSupporter) worden

    JoHo donateurschap (€5,- per jaar)

    • Voor wie €10,- korting wil op zijn JoHo abonnement
    • Voor wie JoHo WorldSupporter en Smokey projecten wil steunen
    • Voor wie gebruik wil maken van alle gedeelde materialen op WorldSupporter
    • Voor wie op zoek is naar de organisatie bij een vacature

     

    Sluit je een abonnement af in de periode juli tot en met december, dan maak je in de eerste maanden gratis gebruik maken van je de voordelen & services bij je abonnement. Je abonnementsbijdrage geldt dan ook voor het volgende kalenderjaar.

     

    Aanmelden bij JoHo

     

    Study note: begrijpen

     

     

     

    Study note: te gebruiken bij
    Crossroad: relaties

    Hoofdstuk 1, 2, 3, 4, 5 en 7

    JoHo: benodigd toegangsniveau
    • Donateur met JoHo abonnement