  Chapter 

Vrijwilligerswerk in het buitenland

Kim, Zuid-Afrika, schrijft over een les die ze gaf over AIDS aan 9 Zuid-Afrikaanse meiden

  • 189 regeringslanden, waaronder Nederland hebben 5 millenniumdoelen opgesteld die voor 2015 moeten worden gerealiseerd. Ik ga kijken op welke manier ik een klein beetje bijdraag aan de doelen, dit keer het doel "Verspreiding van aids en malaria stoppen".
  •  
  • Zoals ik al eerder heb verteld wilde ik een les geven over AIDS. Wat ik heb gedaan? 9 meiden heb ik verteld over wat AIDS is. Hoe je het kan krijgen & voorkomen. Wat SOA's zijn. Hoe je een condoom omdoet. Ze vonden het interessant: natuurlijk een paar giechels. Ze hadden veel vragen, en ook over gevoelens. Hoe weet je wanneer hij mister right is? etc. Twee nieuwe vrijwilligers willen nog een les geven. Ik heb het ook ge�valueerd, wat ze misschien kunnen gebruiken. Nog een les zou goed zijn; over gevoelens, open zijn over AIDS (wat een groot probleem is in Zuid-Afrika), hoe zeg je nee tegen een jongen. Dat soort onderwerpen. Niet alleen de meiden maar ook de (oudere)jongens hebben het nodig.

Afscheid van Peru

Anouk, Peru, schrijft over afscheid nemen van "haar kinderen"

  • Ons afscheidsfeest was ook geweldig! De kinderen gingen voor ons dansen en zingen. Heel schattig.Sanne en ik hebben hotdogs uigedeeld.De worsten waren iets anders dan in Nederland!Jak,zal jullie de details besparen, maar we hebben er hard om moeten lachen!Maar de kinderen vonden het heerlijk. Daarna nog stoelendans gedaan met de profe�s. Zo noemen de kinderen ons. Dikke pret, 6 grote mensen die zo�n kinderspel doen! Het nemen van afscheid viel niet heel zwaar. Het was natuurlijk een korte periode en de kinderen maken die wisselingen ook heel vaak mee. Maar toch, met een aantal kinderen heb je toch iets speciaals en die zal ik wel missen.
  • We gaan in de tijd dat we nog in Cusco zijn zeker nog een paar keer terug. Sanne en ik willen spullen aanschaffen voor een speelhoek, zoals een fornuisje, bedje, pop ed. Dat soort speelgoed is er helemaal niet. De fantasie van de kinderen is niet erg groot, zoals ik al eerder schreef.Zou leuk zijn als ze dit meer zouden ontwikkelen door dit materiaal.

Bezoek aan Robben eiland

Kjille, Zuid-Afrika, schrijft over haar bezoek aan Robben eiland tijdens de introweek in Kaapstad

  • Maandag ben ik met een paar anderen vrijwilligers naar Robben eiland geweest. Robben eiland is een klein eiland voor de kust waar de criminelen en politiek gevangen werden opgesloten in de gevangenis. In het begin samen, maar al snel gescheiden uit angst dat de vaak hoogopgeleide politieke gevangen hun kennis zouden overdragen aan de vaak minder geschoolde criminelen. Vooral tijdens het apartheidsregime werden hier veel mensen opgesloten. Bijvoorbeeld omdat mensen voor hun mening uitkwamen of omdat ze op een andere plaats of tijd ergens waren dan op hun dompas vermeld stond. Ja ik hoor sommige van jullie denken: "Wat is een Dompas?". Tijdens de apartheid werd er verschil gemaakt tussen blanken, "coloured" en "black". De "zwarte" mensen, negers, moesten een dompas bij zich dragen (en ja dat is dom afkomstig van de Nederlandse taal). Op zo'n dompas staat waar je als neger in je eigen land mag zijn en om welke tijd. Overtrad je deze regel, dan ging je naar de gevangenis.
  •  
  • De hele tour was heel indrukwekkend en werd geleid door ex-gevangenen die weer op het eiland zijn gaan wonen. Ik moet zeggen dat ik altijd geemotioneerd raak als ik verhalen te horen krijg over apartheid, slavernij etc. Op eenn of andere manier voel ik dan een plaatvervangende schaamte voor mijn voorouders en wil ik alleen maar sorry zeggen. Dit onrecht speelt nu nog steed over de hele wereld en het gaat helemaal nergens over! De mensen van de gevangenis hebben gevraagd of we als we het eiland verlaten een boodschap over wilde brengen. De reden dat zij nl. weer terug zijn gegaan naar dat eiland, samen met een aantal ex-bewakers was om de volgende boodschap uit te dragen:"Let this never happen again..."

Werken en Bezinnen in Frankrijk

Hoe je door vrijwilligerswerk op een Frans landgoed weer bij jezelf kunt komen; een hele positieve ervaring van Maaike (25 jaar) op Domaine du Sablou (zomer 2008),
 

  • Ik heb deze zomer een maand gewerkt als vrijwilliger op Domaine du Sablou, het landgoed van de "Stichting Vrienden van Sablou".
  • In een groep van 15-20 Nederlandse vrijwilligers heb ik een bijzondere, leerzame en inspirerende tijd gehad. Het werk was zeer afwisselend. De ene week was ik gastvrouw voor mensen die een workshop zang volgden, de andere week was ik schilder of maakte ik het zwembad schoon. Er was een prettig dagelijks overleg over de verdeling van taken en er werd bijzonder goed voor me gezorgd.
  • in de lekkere maaltijden maar ook in de grote betrokkenheid die iedereen bij elkaar had. Op de vrijdagborrel was er ruimte om persoonlijke zaken en groepsperikelen te bespreken. Dit kwam tot uiting
  • De meeste mensen die naar Sablou komen, staan op een keerpunt in hun leven. Dagelijks kun je als je wilt- meedoen aan meditaties en zang.
  • Naast een plek om te werken is Sablou een plek waar je helemaal afstand kunt nemen van je leven in Nederland.
  • Er is goede begeleiding voor mensen die bezig willen zijn met hun persoonlijke ontwikkeling.
  • Ik heb veel gehad aan gesprekken met bijzondere mensen en denk met veel plezier terug aan alle kampvuren, uitstapjes en gezellige avonden met zang en dans.
  • Ik heb mijn leven goed kunnen overdenken. Ik voel me,  sinds mijn terugkomst in Nederland,  vol vertrouwen en sterker en kon daarna juiste keuzes maken en ben de initiatiefnemers van dit project (Simon en Annet) reuze dankbaar.

 

Vrijwilligerswerk in het buitenland met dieren

Op de bres voor schapenkapers

Johan verzorgde Karakachan heddershonden en wolven in Bulgarije

  • Ik heb deelgenomen aan het Eco-project Wolven en Karakachan herdershonden in West Bulgarije. Wat op mij veel indruk heeft gemaakt zijn de verschillen in omstandigheden, waaronder Bulgaarse en Nederlandse natuurbeschermers werken. In Nederland zijn de te beschermen oppervlaktes klein, is er relatief veel geld beschikbaar en is het maatschappelijke draagvlak voor natuurbescherming groot. In Bulgarije is dit precies omgekeerd.
  • Bulgarije is een land met grote contrasten. Een prachtige natuur en een grote economische achterstand. De meeste mensen hebben dan ook wel wat anders aan hun hoofd dan natuurbescherming, vooral wanneer het ook nog gaat om wolven die regelmatig een schaap wegkapen.
  • De kans dat je als eco-vrijwilliger een wolf in levende lijve te zien krijgt, is erg klein. Toch krijg je tijdens je verblijf een goed beeld van het leefgebied van de wolf en de moeizame relatie met de mens. Als buitenlander ben je er trouwens als gauw een bezienswaardigheid, zonder dat dit vervelend wordt. Toeristen komen er in dit gebied vrijwel nooit.
  • Je beseft al snel dat de mensen van de Balkani Wildlife Society hun werk, het benutten van de enige kans om dit stuk wilde natuur te redden, alleen kunnen doen met hulp van buitenaf. Eco-vrijwilligers spelen daarbij een belangrijke rol. Je krijgt bewondering voor de energie van dit team, ook al zijn hun successen vaak klein en komen tegenslagen vaak voor. Het heeft mij een grote voldoening gegeven aan dit werk een bijdrage te mogen leveren.

They made my green heart beat faster

Otters in Brazilie

  • I will have to give you an overview of the things I experienced the week that I was here because even if it was only a week, there are so many things that occurred.
  • The project, or shall I say, projects, are all very interesting and they made my green heart beat faster. Of course I was one of the lucky ones to actually see an otter for myself so that's extra special but even if that wasn't the case I would have had a wonderful time. Building the ottertrap, catching and analyzing the fish the otter feeds on, collecting and analyzing the feaces, placing the camera inside one of the shelters. Even the camping in the middle of the night on the shore of the lake trying to spot an otter was very special and really gave me the idea I was involved.
  • Because I love nature and I am interested in it's wonders and complex connections within I was absolutely in the right place. Too bad I won't be here to see if the trap works, if the fish stairs by the dam works, to see more otters, to see more pictures taken by the camera that we placed and so much more.
  • One week is absolutely too short but I think that I wouldn�t even be satisfied if I stayed here for two months because i's all so intriguing.
  • Being here in Brazil gave me the opportunity to experience so many little things of their culture it�s hard to believe it'ss been only a week. I've learned to make and drink Chimaroa and Caiperina. I've seen people practice Capoeira in the streets and I have absolutely tasted a bit of the hospitality of the Brazilian people. Junior, who can tell you all about everything in this ecosystem. Marcello, who has the eyes of an eagle and who can spot any animal in sit, and Simone and the kids whose smiles make you feel so very welcome. And thanks to the knowledge of Rui and his wife Angela I've learned a lot about Brazil in general.
  • The other ecovolunteers showed me how to say I thank you' in Cantonese, how to pronounce 'impuisan' in French and what the difference is in making money in Scotland or in Geneve. I am very lucky to have met people like this, I had a very good time with them making music, sharing stories and sharing a passion for nature.

Te warm voor wolven

Anne deed vrijwilligerswerk met wolven in Portugal

Hoi medewerker van JoHo,

  • Ik ben inmiddels een paar dagen terug uit Portugal en ik wil je even laten weten dat ik het erg leuk heb gehad!
  • Alles was eigenlijk super; het huisje was perfect, alles erop en eraan, en leuke mede-vrijwilligers. Vooral met een aantal Portugese vrijwilligers kon ik het erg goed vinden, dus dat was erg gezellig. Ook de wolven waren geweldig. Het werk was leuk, soms wel zwaar maar er werd goed in de gaten gehouden of het allemaal goed ging. Vooral op de hele warme dagen werd er rekening mee gehouden dat wij niet aan de hitte gewend zijn en konden we het wat rustiger aan doen. Met name Sonja zorgde erg goed voor ons.
  • Kortom dus allemaal erg positief
  • Groeten, Anne

Betaald werk in het buitenland

No Worries Down Under

Frank ging reizen en werken in Australi� & Nieuw Zeeland

  • Ik heb een onwijs leuke tijd gehad in Australië en Nieuw Zeeland. Je voelt je meteen thuis als je de gastvrijheid van de Aussies hebt ervaren en merkt hoe gemakkelijk je contact legt met andere reizigers. Ik ben begonnen in Sydney, waar de reisorganisatie een goede steun was bij het vinden van een baan. Zij hebben me niet alleen geholpen om op te starten, maar ook later in mijn reis kreeg ik nog steeds mails met vacatures en tips van ze toegestuurd. Zo heb ik onder andere gewerkt als vloerlegger, fruitplukker en verhuizer. Een erg leuke ervaring naast het reizen, zeker omdat ze hier zo relaxt zijn.
  • Als je veel wilt zien, begin dan eerst met zoveel mogelijk werken, want zodra je gereisd hebt, weet je hoe gaaf dat is! Tijdens mijn reizen in Australië ben ik op Tasmanië en ruige eiland ten zuiden van Melbourne, geweest. Via de westkust, Darwin, de Outback en Cairns ben ik weer terug naar Sydney gegaan. Enorme afstanden, dus hier was een hoop vliegwerk voor nodig. Daarnaast ben ik in de tussentijd 4 weken naar Nieuw Zeeland geweest. Dat was eigenlijk net iets te kort, maar ik heb zeker heel veel moois gezien!

Kaas in Cambodja

Stefan werkt voor een energiebedrijf in Cambodja

  • Cambodjanen eten niet genoeg broodjes kaas en worden daarom niet langer dan pakweg 1.70m. Als ik ergens langs kom banjeren met mijn 1.97m hangt menig mond op half 7. Mensen gaan serieus langs de kant van de weg staan kijken, stoppen met hun werk en zeggen niks. Als je voorbij bent hoor je vaak onderling gelach of zachtjes "pi metre", dat twee meter betekent.
  • In Cambodja ga ik aan het werk voor een energie bedrijf met de slogan �Affordable energy for sustainable development�. Slechts ��n op de tien mensen heeft hier een stopcontact in huis en die wonen ook nog bijna allemaal in de hoofdstad Phnom Penh.
  • Zeker voor het platteland is zonne-energie dus erg belangrijk. Een Delftse student heeft een lamp ontwikkeld die zich overdag oplaadt op zonne-energie en daar �s avonds een uur of drie licht van kan geven. Dit prototype ga ik testen onder de boerenbevolking van Cambodja.
  • De werkomgeving is hier heel anders dan in Nederland. Naast het ongedierte dat overal zit, kijk ik niet meer op als er ineens een kudde koeien voor de deur staat, twee geitjes naar binnen lopen of als er een grote gekko op de muur zit.
  • Natuurlijk wordt er niet alleen gewerkt, maar heb ik ook een aantal mooie plaatsen in Cambodja bezocht zoals: Angkor Wat (��n van werelds meest bekende tempelcomplexen), bamboo island; paradijselijk eiland voor de kust van Sihanoukville in het zuiden van Cambodja en natuurlijk Phnom Penh.

What did you do last summer?

Marissa werkte bij een Summer camp in de USA

  • Naast alle pret is het hard werken als paardrijdinstructrice op een summer camp. Om 7 uur �s ochtends zadelde ik dagelijks de paarden op, waarna ik ging ontbijten en om 9 uur begon ik met de eerste les. Na dit ochtendritueel moesten de paarden natuurlijk iedere dag gevoerd worden, de stallen uitgemest, andere zaken opgeruimd en schoonmaakt en ook 's middag waren er weer lessen ingepland. Allemaal heel fun & leerzaam, maar soms ook zwaar.
  • Op vrije dagen ben ik onder andere in New York geweest en bij een baseball game in Philadelphia. Hierdoor heb meer van de cultuur leren kennen en mijn Engels enorm verbeterd. Met de vrienden die ik tijdens mijn verblijf heb gemaakt, ben ik nog steeds in contact. Zo ga ik bijvoorbeeld dit jaar naar de Oekra�ne en Zuid-Afrika om hen op te zoeken.
  • Een dikke aanrader dus en een ervaring om nooit meer te vergeten.
  • Next summer ben ik er weer!

Schaapjes tellen in IJsland

Annemiek deed boerderijwerk in IJsland

  • Bijna is mijn avontuur in IJsland ten einde . Als ik hierop terugkijk dan heb ik zoveel gezien en geleerd; ik ben een schat aan ervaringen en herinneringen rijker.
  • IJsland is een schitterend land en de boerderij in Kaffï waar ik werk, ga ik echt missen. De koeien die ik dagelijks heb gemolken, de kalfjes door wiens gesabbel mijn vingers een stuk korter zijn, de schapen, de lammetjes en natuurlijk Kritjan en Alheiur de liefste mensen van de wereld!
  • Ook met de jongeren in het dorp heb ik ontzettend veel plezier gehad. Stiekem had ik er wel naar uitgekeken om naar huis te gaan, maar nu het zo dichtbij komt is het echt moeilijk om afscheid te nemen.

Werken in Johannesburg

Guinevere werkt in Zuid Afrika

  • In Johannesburg, de grootste stad van Zuid Afrika zit een Nederlands callcenter. Er zijn hier veel Nederlanders, Belgen en Surinamers aan het werk om dagelijks de computerproblemen van verschillende Nederlandse bedrijven op te lossen. Ikzelf werk niet in het callcenter maar train Zuid Afrikanen in de Nederlandse taal zodat ook zij op de callcenters kunnen werken. Het is ontzettend leuk werk waarbij je een groep jongeren (18-30 jaar) vanaf de basisbeginselen de Nederlandse taal leert en vervolgens klaarstoomt voor het werk tussen de Nederlanders en met Nederlandse klanten.
  • In de pauze zit je voornamelijk lekker buiten in het zonnetje terwijl je iets eet uit de kantine of geniet van een oer-Hollandse boterham uit je lunchbox.
  • Maar hier wonen is natuurlijk veel meer dan alleen werken. Johannesburg is een mooie stad waarbij je met een paar anderen in een prachtig huis met tuin en zwembad kan wonen voor niet al te veel geld. Regelmatig een weekendje weggaan is hier eerder regel dan uitzondering. Met een uur rijden zit je al in een bergachtig gebied waar je kan hiken of naar een wildpark kan gaan. Joburg biedt leuke uitgaansgelegenheden en vele restaurantjes. Over het weer kan je ook dagelijks naar huis schrijven. Buiten 2/3 maanden wintertijd waarin het ook echt wel koud is, is het de overige maanden van het jaar prachtig. Je bent eigenlijk elke dag wel enthousiast over het weer, zelfs als het een dagje regent want dat vind je dan ook weer even lekker!
  • Wel is het leven in Joburg heel anders dan in Nederland. Zo moet je rekening houden met de criminaliteit. Je kunt niet zomaar 's avonds de straat opgaan, de deuren van je auto doe je tijdens het rijden op slot en ook laat je geen tasje op de passagiersstoel staan. Het is niet zo dat je echt iets zal overkomen, maar voorzichtig moet je wel zijn. Over de auto gesproken... dat is hier zo ongeveer de enige manier van vervoer. Openbaar vervoer is iets wat ze hier nauwelijks kennen en je fiets kun je ook echt in Nederland laten staan. Alles, maar dan ook echt alles doe je met de auto. Een rijbewijs hebben is dus echt wel een must!
  • In een' derde wereld land' leven is een geweldige afwisseling op het dagelijkse Nederlandse bestaan. Je proeft echt van Zuid Afrika en de bijbehorende cultuur, en ik geniet er nog dagelijks van!

De Kiwi Experience

  • Jasper ging naar Nieuw Zeeland voor een Working Holiday
  • Bijna 8 maanden heb ik rondgereisd in Nieuw Zeeland en hier bijna alles gezien en gedaan wat je je maar kunt bedenken. Verschillende treks gelopen, ge-skydived in Taupo, gedoken bij Poor Knights, jet boat safaries & een overnight cruise bij Doubtful Sound gemaakt, gekayaked, walvissen gespot en ga zo maar door���
  • Naast het reizen heb ik gewerkt in een groot hotel in Queenstown. Ik werkte daar in de houskeeping en woonde in een huis met echte Kiwis. Een superervaring dus!
  • Tijdens mijn reis heb ik veel backpackers ontmoet die het echt jammer vonden dat ze maar een paar weken in Nieuw Zeeland konden doorbrengen. Het is dan ook de mooiste plek op de wereld!

Stage in het buitenland

Stage in Bolivia

Esther, Bolivia, "spreekt" haar dagboeklezers toe over haar aanstaande projectwerkzaamheden in Bolivia

  • ...verder voor de mensen bij wie er eigenlijk alleen maar vraagtekens zijn gaan vliegen even heel kort wat ik nou echt in Bolivia ga doen. Ik ga in het kader van m�n studie een stage lopen bij een klein opvangtehuis voor mishandelde kinderen van 6 tot 12 jaar. Daar hoop ik als psycholoog wat goeds te kunnen doen. Ik ga ongeveer vier maanden in el Alto werken, in la Paz wonen, en na die vier maanden nog een maandje rondreizen. Ik heb jullie, vrienden en kennissen, geselecteerd op jullie scherpe blik en analytisch vermogen en hoop dan ook op kritische feedback, reacties op de dilemma�s die ik voorleg en eigen inbreng. De uitverkorene met een verdienstelijke inbreng zal ik na afloop van deze reis belonen met, jawel, een souveniertje uit Bolivia.

Stage op Saba

Jerry is net terug en vast van plan weer weg te gaan. Hij mailt JoHo:

  • Ik ben weer terug van Saba.. van de Eco-lodge wel te verstaan!
  • Geweldige tijd daar gehad, fijne mensen!
  • Moest wel eerst even wennen daar zo alleen in the Rainforest..maar goed toen ik de smaak te pakken had...veel gewerkt in het restaurant..en ook nog wat maintenance..
  • Mijn Engels is aardig ge�pdate..en ik heb tussen door ook nog veel eilanden er omheen bezocht.
  • Tortola, St. Maarten, St. Barths, Antigua, Anguilla, St Thomas, Anegada���
  • Mijn intentie is dan ook om er weer terug te gaan maar dan voor een betaalde job..voor bijvoorbeeld een jaar ergens in de Cariben....
  • Dus we houden contact en mochten jullie wat tegenkomen in het Caribische gebied..mail me! Alvast bedankt!!
  • Met vriendelijke groet,

Jerry

Stage in Suriname

Eveline ging terug naar haar roots.

  • Op 25 januari was het dan eindelijk zo ver: ik zou samen met een vriendin voor drie maanden vertrekken naar het land waar mijn roots liggen en ik kon dan ook niet wachten tot we na 9 uur vliegen geland waren. Mijn eerste indruk van Suriname was 'woow wat groen'en huh? Die mensen hebben een klein hutje van hout maar wel een intens grote tv en een dure auto voor het hutje, Na een aantal dagen kwam ik er achter dat Suriname een land is waar je verliefd op wordt of niet. Er is volgens mij geen middenweg! Bij mij is het eerste gebeurd, ik ben verliefd geworden op het land en heb vanaf dag 1 de schoonheid van het land bewonderd. Het is een land van arm en rijk en waar veel kinderen tevreden zijn met weinig.
  • Mijn stageplaats is zeer goed bevallen! Een heel leuk en klein bedrijf met een informele sfeer, dat probeert de stagiaires, vrijwilligers en toeristen de tijd van hun leven te bezorgen. Dit doen ze door de mooiste plekjes van Suriname te laten zien en mensen echt te laten genieten van de schoonheden die Suriname bezit! Ik heb bij BLUE FROG TRAVEL op de tour- en stage/vrijwilligersafdeling gewerkt. Op de tourafdeling moest ik verschillende tours verkopen en organiseren en op de stage/vrijwilligersafdeling behandelde ik nieuwe aanvragen en zocht ik naar nieuwe projecten, huizen. Daarnaast begeleide ik vrijwilligers naar de projecten.
  • Via de stage mocht ik naar het binnenland en mijn god wat was ik zenuwachtig! Wat stond mij allemaal te wachten? Hoe zou ik het vinden? Is het binnenland echt zo mooi als iedereen beweert? Lijkt het niet teveel op een ander land? Is het echt bijzonder? Nou, ik kan je vertellen: het binnenland van Suriname is adembenemend! In een klein vliegtuigje vloog ik richting Drietabbetje, een klein dorpje in de binnenlanden - en vanuit daar via korjaal (een Surinaams houten bootje) door de Marowijne (een gebied met een overweldigende waterval de Minavallen) terug naar Albina in 5 dagen. De bomen zijn immens groot, alles is groen en bovendien: er heerst een rust! Je leeft echt in de Tropen: overal dieren, geluiden en geuren waarvan je het bestaan niet kende! Ik heb bomen gezien waar je eng van wordt. Zp vgroot, daar is de grootste boom in Nederland niets bij! De rivieren zijn breed en woest je kijkt je ogen uit! Uren kan je in de korjaal zitten zonder je te vervelen! Er valt zoveel te zien en je geniet van alles wat je ziet.
  • Toen mij werd gevraagd  "Met welke stad kan je Paramaribo vergelijken?" Moest ik erg na denken, ik had geen idee. Paramaribo is bijzonder en ik ken geen enkele stad of dorp die ook maar iets weg heeft van Paramaribo! De diversiteit van de verschillende soorten gebouwen, huizen, kantoren en winkels, de kleuren van de bevolking. Paramaribo heeft de grootte van een stad, maar de gezelligheid van een dorp.

 

  • De bevolking van Suriname is heel gastvrij en vriendelijk, iedereen wil je helpen en overal ben je welkom. Niets is gedwongen en iedereen is opgerecht ge�nteresseerd.Tijdens Holi Phagwa waren mijn vriendin en ik op zoek naar een plek waar we dit feest konden mee maken. Tijdens Holi Phagwa vieren de Hindoestanen het begin van de lente, het nieuwe jaar, de overwinning van het goede op het kwade. Het feest kenmerkt zich door het strooien van gekleurd poeder, dans, zang en lekkere typische Hindoestaanse gerechten (zoals: roti, rijst met massala kip). Heel de stad afgezocht en uiteindelijk vonden we een man onder het gekleurde poeder. Na het een en ander gevraagd te hebben mochten we met hun busje vol met artsen mee naar een plek waar ze Holi Phagwa vierden. We hebben een super leuke middag gehad en erg genoten van de gastvrijheid. Iedereen wil je alles laten zien en vertellen over wat Suriname nou zo bijzonder maakt! Daarnaast wil iedereen je het eten van Suriname laten proeven. De inwoners van Suriname zijn heel divers. Van Chinezen tot Indianen, van Nederlanders tot Boslandcreolen en iedereen leeft samen. Het bijzonderste wat ik heb gezien is dat er een synagoge naast een moskee staat en er geen enkele vorm van bedreiging is!
  • Een andere gebeurtenis wat ik nooit zal vergeten gaat over het uitzoeken van hout. Ik ging met mijn baas naar de kinderboerderij en we gingen hout uitzoeken voor de hutjes die daar momenteel gebouwd worden, zodat toeristen een hut kunnen huren en gedurende vakanties, weekenden en dergelijke daar kunnen verblijven. Ik had er niet echt een voorstelling van wat nou hout uitzoeken was, ja in Nederland ga je hout uitzoeken bij de Karwei of iets dergelijks maar in Suriname gaat dat er toch anders aan toe. Omdat de grond waar mijn baas zijn hout uit wilde zoeken van een familielid was, mocht hij daar mensen laten komen om hout te kappen. Dus ging hij bomen uitzoeken en zeggen"k wil die boom, en die boom en die boom" vol verbazing stond ik er bij te kijken. Maar wel super gaaf! Ik zal het nooit meer vergeten als iemand zegt dat ze hout uit gaan zoeken! Na een paar weken heb ik het eindresultaat gezien, prachtige balken van hout!
  • Na een aantal weken voelde ik me zo thuis in Suriname dat ik ook niet meer terug naar Nederland wilde. Drie maanden was kort, maar genoeg om te zien wat Suriname allemaal te bieden heeft. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik verliefd ben geworden op het land en dat ik zeker terug ga komen!

Reizen in het buitenland

Jongensdroom: met een oldtimer Brommer naar Noorwegen

  • Na een week getourd te hebben met een Honda SS50 van Amsterdam naar Mari�nheem, door Noord-Duitsland, dwars door Denemarken, langs de Zweedse westkust, ben ik nu eindelijk aangekomen op mijn eindbestemming Fyresdal, Noorwegen, waar een oude vriend woont. De brommer heeft het erg goed gehouden, op een paar schrammen na is hij ongedeerd uit de strijd gekomen. Zelf heb ik eelt op mijn rechterduim gekregen van het gas geven en had op het einde van elke dag een stijve nek van het vooruit kijken, maar verder ging het eigenlijk allemaal best prima!

 

  • ...De dag erna kon ik er weer tegenaan en ben ik zo'n 250 km langs de Zweedse kust gaan rijden, vooral over de toeristische kustroute, die heel erg mooi was. Onderweg nog aardbeien wezen plukken, heerlijk! Halverwege de middag kwam ik in een heel mooi gebied terecht bij Marstrand, waar ik uiteindelijk maar een camping heb opgezocht, want ik vond het er echt prachtig. Daar nog een paar biertjes gedronken met drie Brabantse meisjes, een hele mooie zonsondergang gezien en daarna heel lang geslapen.

 

  • ...Na een mooie rit door Noorwegen kwam ik om een uur of drie aan in Seljord, maar ik herkende helemaal niks, ik ging een beetje rondvragen naar het enige dat ik nog wist, de Steinerskolen..bleek er helemaal geen Steinerskolen te zijn in Seljord. Ik begon erg aan mezelf te twijfelen en na even googlen op Steinerskolen kwam ik er achter dat ik niet in Seljord, maar Fyresdal moest wezen, wat nog 70 km verderop lag! Dit was erg zuur, want ik dacht dat ik er na een week rijden eindelijk was, moest ik ineens nog twee uur rijden en uiteraard begon het toen net te regenen. Op dat laatste stuk kwam ik ook nog eens aan de verkeerde kant van een groot meer terecht, waar de weg ineens ophield....al met al was het laatste stuk dus even doorbijten

 

  • ..Ik zit hier nu al twee dagen, het is hier echt genieten. De eerste avond was hier feest en hebben we de hele avond "beerpong" gespeeld, ik leg nog wel een keer uit wat dat is.Verder de restanten van een hippiefeest bezocht, een beetje rondgewandeld en ik ben gisteren al even wezen vissen op forel, ik als ervaren vissen heb uiteraard niks gevangen, maar het was wel een hele mooie plek aan de rivier. Ik ben van plan nog een stuk door Noorwegen te touren, ik hoop nog een festival mee te kunnen pikken, maar verder heb ik eigenlijk helemaal nog geen plannen gemaakt. Heerlijk, alles staat nog open!

 

Taalreis in het buitenland

 

Taalcursus Cusco, Peru

  • Sinds ik een paar geleden een documentaire over de Inca's  (de Zuid-Amerikaanse indianen) zag, wilde ik altijd al naar Zuid Amerika.
  • Eindelijk was het dan zover: ik was in Cusco waar mijn reis begon met 4 weken Spaanse les. Cusco is een fantastische stad die midden tussen de bergen ligt en waar je volop aan actieve sporten kunt doen. Daarnaast is het gezellig uitgaan voor toeristen en zijn er, iets buiten het centrum, echte Peruaanse kroegjes te vinden.
  • Via een JoHo partner had ik mijn Spaanse les al vanuit Nederland geboekt. Zij vingen me goed op toen ik in Peru aankwam en door hun ben ik in een gastgezin geplaatst.
  • Met mijn medestudenten heb ik een onwijs leuke tijd gehad, alleen jammer dat mijn gastgezin geen kinderen had en dat de man en vrouw des huizes vaak van huis waren. Wel werd er erg lekker voor me gekookt!
  • De laatste week gingen we naar de heilige vallei Pisac met mijn groep van Spaanse les, wat voor mij absoluut het hoogtepunt was. We hadden hier een vakantiehuisje, met een zwembad & tafeltennistafel, dus genoeg om te relaxen en jezelf te vermaken.

 

Studiereis & Lustrumreis

Jaarclub in Latijns Amerika

  • Wat een begin van het nieuwe jaar, een reis waar we zes jaar lang naar uit hadden gekeken met z�n allen! Een jaarclub van 12 westerse vrouwen, trekkend door Zuid-Amerika� De heenreis verliep soepel, mede dankzij ons geweldige 'buddy-systeem' waarbij iedereen op haar buddy lette, omdat we anders steeds 12 man moesten tellen. Hoezo goed voorbereid?? La Paz (Bolivia), de mountainbiketocht langs de befaamde Death Road was adembenemend hoewel de meesten toch ook wel blij waren weer veilig terug te keren! Uitzichten, papagaaien, fietsen fietsen fietsen met naast je een diep ravijn� Regelrechte adrenaline kick! De volgende dag was het stralend weer, en gingen we aan boord van een grote motorboot voor een bezoek aan de Uros eilanden op Lake Titicaca (Bolivia/Peru). Ook het bezoek aan het eiland Tacile was bijzonder. Het is alsof je een totaal andere wereld betreedt. Het maakt dat de dingen waar je je thuis druk om maakt, ineens veel minder belangrijk lijken. Terug op de boot, met een muziekje aan in de zon, hebben wij ons einddoel van de reis (wat we lang geheim hadden gehouden) eindelijk geopenbaard� Ecuador!! Maar eerst op naar Cusco (Peru). Na de ijle lucht in La Paz, was de brandende zon een warme verwelkoming.
  • De Inca-trail: klimmen en nog eens klimmen. Hier een daar een orchidee en een waterval, en het continue gevaar van het ravijn naast je. En dan, om 4 uur �s middags, na een hele dag onderweg te zijn geweest, het eindpunt. De poort, met daarachter, oh wonder, Machu Picchu. Ik weet niet of het de beloning was na de lange tocht, of het fantastische uitzicht, of een combinatie van beide, maar het was onbeschrijfelijk om daar met elkaar te staan. We did it! Mach Picchu heeft iets mysterieus als het in de mist gehuld is. Je vraagt je af wat zich daar vroeger allemaal af heeft gespeeld. Het uitzicht vanaf de top was prachtig, en we hebben ons goed vermaakt toen we op ons achterste een stuk omlaag moesten glijden om weer op het pad te komen. Na een lange dag weer terug naar de trein; moe maar voldaan, de koffers weer ingepakt en de volgende dag op naar het vliegveld�na het zware werk was het nu echt tijd voor ontspanning. Eindpunt: Monta�ita Beach!!!! Palmbomen, fijn zandstrand, en zwemmen in de Stille Oceaan in januari! De drie volle dagen dat we aan het strand zaten waren precies goed; lang genoeg om tot rust te komen en alle indrukken te laten bezinken, en kort genoeg om ons in het kleine dorpje niet te gaan vervelen.
  • De terugreis was net als de heenreis, probleemloos en prima. Ik had me onze lustrumreis niet beter kunnen voorstellen.

Elf bijzondere dagen: New York & Boston op studiereis

  • Het waren elf hele bijzondere dagen. Een korte greep, stel je eens voor, een groep van 4 studenten die op een grasveld bij Harvard samen met een Nobelprijswinnaar en een post-doc zitten te lunchen, waarbij de Nobelprijswinnaar vervolgens voor iedereen limonade gaat halen, of dat diezelfde groep wordt rondgeleid door de binnenwerken van een enorm kernfusiecomplex, door de controlekamer van een satelliettelescoop en door het prachtige Stata Center van MIT.
  • Dit zijn zomaar een paar van onze belevenissen daar. Maar dat beschrijft eigenlijk nog niet de geweldige tijd die we daar gehad hebben. Het beschrijft niet dat de mensen die ter plekke voor ons rondleidingen en lezingen hadden georganiseerd, allemaal zo gastvrij en enthousiast waren, dat de deelnemers zelf ook minstens net zo enthousiast waren: het gebeurde meer dan eens dat wij als commissie mensen bijna mee moesten slepen naar de volgende activiteit, omdat ze nog ademloos stonden te luisteren naar een spreker of zelfs in een heftige discussie waren met diegene.

 

  • Kortom, een zeer geslaagde reis waarbij we een kijkje konden nemen bij onderzoeken die op dit moment plaats vinden bij een aantal van de meest prestigieuze universiteiten en bedrijven van Amerika. Daarnaast vond ik het ook leuk om de verschillen te zien tussen Amerikaanse en Nederlandse universiteiten. Vooral de enorme gebouwen die door bepaalde jaargangen studenten op de universiteitsterreinen werden neergezet maakten indruk.
  • Helaas kan ik hier niet iedereen bij naam bedanken, maar zonder alle mensen die zich daar ter plekke voor ons hebben ingezet, zou de reis geen succes zijn geworden. Om af te sluiten zal ik nog een paar anekdotes noemen die mij vooral zijn bijgebleven: de professor op MIT die stipt om vijf uur zijn lezing stopt en zich ontpopt als Boston Red Sox fan want:'We hebben in Boston' gezamelijk geloof en dat zijn de Red Sox en ik zit vanavond in het stadion dus ik moet er nu vandoor.  Op MIT hebben we buiten in het grasveld voor het State Center met de dean van de science faculteit geluncht. Bij Chandra Control Center bleef de chief engineer zolang met ons praten dat hij door zijn echtgenote werd opgehaald omdat er 'zometeen visite voor de deur staat 'En van de laatste avonden, onvergetelijk, was er het salsa-feestje van Harvard studenten waar je na betaling van zeven dollar in een slecht verlichte zaal kwam waar alleen water te krijgen was. En als laatste, door de komiek op Washington Square in New York hebben we, heerlijk in het zonnetje, genoten van echt Amerikaanse humor. Life is good!

Rondreis Egypte met de lustrumclub

  • Bij aankomst in Caïro stond ons reisbureau klaar bij de gate (wat in NL helemaal niet mogelijk is) en bracht ons door de douane en bagage check zonder problemen (gelukkig maar want met zo'n paspoort weet je het nooit). Ons prive busje gepakt naar het hotel en dan kom je in Caïro, grote smerige stad met zo'n 20 miljoen mensen en zo mogelijk nog meer auto's, die denken dat ze allemaal voorrang hebben (ze maken van een twee-baans-weg ook rustig een vijf-baans). Hotel was prima en 2 minuten lopen van de Nijl en de binnenstad, dus goede locatie. In het hotel ontmoette we onze gids voor de komende 15 dagen; Mandoh, een Egyptenaar van 30 die al een paar keer in NL is geweest en binnenkort NL taal gaat studeren. 's Avonds wezen eten bij een Egyptisch tentje met natuurlijk Babaganoush, Kofte en Falafel. Lekker maar wel oppassen met het drinken van water want dat komt volgens ons regelrecht uit de Nijl, en je gaat je er niet zo lekker van voelen kan ik je jullie vertellen. Volgende twee dagen naar het Egyptisch museum geweest met alle oudheden en alle schatten van ToutanKhamon, naar het Citadel van Muhammed Ali, nee niet de Bokser, aldaar in een van de grootste moskeen geweest (natuurlijk schoentjes uit). Eigenlijk moet je wel een kapje op in de stad want het is net alsof je de hele dag in de mist loopt maar het is heerlijke smog van alle auto's. Het leukste is nog om met de taxi te rijden want het is net alsof je in een achtbaan zit, iemand die vooraan rijdt heeft gewoon voorrang en kan zonder aangeven naar rechts links of zomaar stilstaan en afslaan, echt wat een zooitje!

 

  • Vanaf Caïro met onze privéchauffeur naar de woestijn afgereisd om naar de eerste oase te gaan, echt apart om te zien, 300 km zand en dan een klein stuk met palmbomen en veel water waar dan ook weer de eerste mensen wonen. Hotel ok en na een kopje thee (ik heb in Egypte genoeg thee gedronken voor zon 15 jaar) om daarna naar een van de waterbronnen te bekijken van de Oase waar water vanuit 420 meter onder de grond omhoog wordt gepompt. leuk maar niet wow! De jeepsafari naar de woestijn was erg gaaf, al hield de jeep er al na 50 km mee op; blijkbaar was er geknoeid met de benzine en had het pompstation en wat water bij gedaan om te zorgen dat ze meer verkochten...leuk voor ons, mochten we ff duwen! Eenmaal in de woestijn ons kamp opgeslagen en de slaapzakjes onder de sterrenhemel uitgerold hebben we heerlijk gegeten en de botjes van de kip voor de woestijnvossen klaargelegd, die ook echt heel dicht bij kwamen om ze te pakken! Heel erg gaaf! En dan die sterrenhemel!!!!!!!! in de woestijn zijn echt miljarden sterren en de melkweg is heel goed te zien daar! In de nacht rond de 5 graden en een beetje koude neus allemaal maar heel erg lekker geslapen en na een simpel ontbijtje, het kamp opgebroken en weer terug naar de "bewoonde wereld" om vanaf daar door te rijden naar de volgende Oase, waar we weer lekker een Egyptisch maal ophebben (weeeeer kip met rijs en Babaganoush, we hadden nu wel weer zin in de McDonalds!!), nog even waterpijp gerookt met de locals en lekker weer in een bed hebben kunnen slapen.
  • Volgende dag weer een hoop tombes (met echte mummies!)en tempels gezien (hadden we intussen ook wel een klein beetje genoeg van, maar goed). In de volgende Oase kregen we twee agenten met pistool bij ons in de auto om "ons te bewaken" en er reed voor anderhalve dag een politiebusje voor of achter ons, echt belachelijk! Het hotel was in the middle of nowhere in de woestijn met een half uur rijden van het dorp, alwaar wij de enige gasten waren. De volgende dag in convooi terug naar de bewoonde wereld, naar Luxor. Het convooi houdt in dat alle touristenbussen en auto's samen tussen twee politie wagens in een lijn naar Luxor rijden. Dit om terroristische aanslagen te voorkomen. Zagen wij niet helemaal want als er nu iets gebeurd zijn meteen alle bussen weg, maar goed, wel spannend van die mannen met machine geweren die heel boos kijken, en heel hard rijden overigens. Ook was er nog het spelletje tussen alle bussen, incl. de grote jongens, wie het meest vooraan rijd heeft gewonnen dus inhalen met 140 km/u en zorgen dat je vooraan komt, maakt niet uit of er een tegenligger aankomt, de weg is immers breed genoeg voor 3 auto's!

 

  • In Luxor in een 5***** hotel, wat echt weer een luxe was, met zwembad en all! Heerlijk even een duik genomen en nog even bijkleuren, alvorens met een paard en wagen de stad en achterwijken door te gaan. Achterwijken echt heel erg arm en de kindjes vragen allemaal om geld. Ook midden door de markt met die wagen wat wel weer erg grappig is want soms past de wagen er gewoon net niet door! In de middag eindelijk ouderwets even bij de Mc Donalds gegeten! Vond mijn maag overigens niet erg grappig! Volgende dag met een luchtballon de lucht in gegaan om 5!! uur s 'morgens en verder naar de Valley of the Kings geweest waar alle koningen hun tombes hebben, erg mooi om te zien en knap dat ze dat hebben kunnen bouwen in die tijd. In de middag naar de tempel van Hatsepsout en de Karnak tempel geweest. De laatste is de grootste tempel in de wereld gebouwd door meerdere koningen, in verschillende tijdperken. Hele coole "hal van pilaren" waar er wel 100 staan. In de avond naar de Pub om even te relaxen. Volgende dag weer in convooi door naar ons laatste oord; Hurghada, waar onze gids terug ging naar Caïro en wij nog twee dagen hadden om te relaxen en te duiken, heerlijk. twee mooie duiken gemaakt. Verder lekker op het strand gelegen tussen de 90% Russen! Volgende dag terug naar Cairo om daar nog een biertje te pakken en de volgende dag terug gevlogen naar NL en afscheid genomen van de Boys!

Lustrumreis naar Moskou
 

  • Het vierde lustrum: dat werd onder andere gevierd met een lustrumreis naar Moskou. Voor de gelegenheid wilden we graag naar een land met een geheel andere cultuur en dat niet onder invloed staat van de Europese Unie.Dde meest voordelige vluchten waren geregeld en het hostel en we kregen ook veel hulp bij het aanvragen met de visa voor Rusland. En zo vertrokken we met 32 leden naar de stad van de 'veertig maal veertig kerken' voor een boeiende studiereis. De Russisch-orthodoxe kerken bepalen inderdaad het stadsbeeld. Waar je ook kijkt zie je tussen de soms mooie bouwwerken, maar ook vaak vervallen gebouwen, de vergulde koepels. Het bijwonen van een Russisch-orthodoxe kerkdienst, gewoon tussen de lokale vrouwen, is bovendien een onvergetelijke ervaring. Het hoogtepunt was toch wel het Rode Plein, maar er is nog veel meer te zien in Moskou. Maar voor ons was het natuurlijk wel een studiereis en we hebben op doordeweekse dagen verschillende organisaties bezocht in het kader van onze studie. Hierdoor hebben we Rusland van verschillende kanten leren kennen. Lastig af en toe was natuurlijk wel dat we met zo�n grote groep waren. Moskou is een enorme stad en het duurt dus al lang om van de ene naar de andere plek te komen, maar met een groep gaat het natuurlijk nog langzamer. Gelukkig heeft Moskou wel een erg goed metrosysteem. Het is wel een beetje ingewikkeld, maar de frequentie is erg hoog en het kost weinig. Sommige metrostations zijn soms zelfs musea op zich. Het is wel handig om het cyrillische alfabet te kennen, omdat de namen van de metrostations, maar ook straatnamen en dergelijke, alleen in het cyrillisch staan vermeld. Ook praten veel Russen niet Engels. Wat betreft de veiligheid hoef je Moskou zeker niet links te laten liggen. Moskou is niet onveiliger dan grote steden als Parijs en Amsterdam, maar vooral 's nachts kun je natuurlijk beter niet alleen op pad gaan. Het was een week waarin we veel gezien en geleerd hebben van Rusland. Een zeer indrukwekkende ervaring!

Crossroads

 Crossroads

  • Crossroads lead you through the JoHo web of knowledge, inspiration & association
  • Use the crossroads to follow a connected direction

 

Footprint toevoegen
 
   
Hoe werkt een JoHo Chapter?

 JoHo chapters

Eigen aantekeningen maken?

Zichtbaar voor jezelf en bewaren zolang jij wil

Memberservice: Make personal notes

Ben je JoHo abonnee dan kun je je eigen notities maken, die vervolgens in het notitieveld  worden getoond. Deze notities zijn en blijven alleen zichtbaar voor jouzelf. Je kunt dus aantekeningen maken of bijvoorbeeld je eigen antwoorden geven op vragen